Fortsätt till huvudinnehåll

Djamm og djobb í Åmål og Gautaborg

Nú er ég aftur sest við skrifborðið í bókmenntahúsinu í Åmål, sama húsi og rithöfundurinn, fréttaritarinn og hænsnabóndinn Ida Bäckmann bjó í sem barn. Ég gleymdi reyndar að minnast á það í bókablogginu um Idu að ég væri með vinnuaðstöðu á æskuheimili hennar.

Páskunum var eytt í hinni indælu Gautaborg þar sem við sáum meðal annars fallega sýningu á verkum Tove Jansson á listasafni. Mig langar svolítið að þýða Sommarboken eftir Tove Jansson, kannski finn ég einhvern flöt á því fljótlega. Mér finnst að hún ætti að vera til á íslensku. Öll söluvaran með múmínálfamyndum er svolítið að kæfa hin raunverulegu verk Tove. Í Gautaborg sá ég líka rottu skjótast inn í McDonalds-kassa í Brunnsparken og sitthvað fleira áhugavert. Lestarferðin til Åmål á páskadag tók hins vegar fimm tíma í stað eins og hálfs vegna járnbrautarslyss, og var reyndar um tíma rútuferð. Á öðrum degi páska var ekki mikið stuð í Åmål en það var samt hægt að fá sér bakaða kartöflu með skagenhræru og hlusta á dúndrandi tónlist úr bílum sem óku rúntinn langt fram eftir kvöldi.

En já, nú er ég aftur sest við skrifborð og því líklega formlega byrjuð að vinna, en ég er reyndar að skrifa þessar línur sem telst ekki vinna, eða hvað? Egill kórstjóri sagði stundum að fólk ætti ekki að blanda saman djamminu og djobbinu en ég geri það alveg miskunnarlaust. Djamm og djobb rennur saman í eitt, slíkt gerist þegar maður ákveður að velja sér starf sem er stundum óttalegt puð og strögl án raunverulegra sumarleyfa og páskaleyfa en jafnframt einhvers konar stöðugt tómstundagaman og jafnvel tímafrekt rugl (ég er að vitna óbeint í þetta bókablogg Kristínar Svövu).

Það verður ljóðadagskrá í bókasafninu í Åmål á fimmtudaginn. Við Louise Halvardsson ætlum að lesa eigin ljóð. Ég les smávegis á íslensku og síðan þýðingar á sænsku eftir John Swedenmark, Söru Lindberg Gombrii og Gunnar Hrafn Hrafnbjargarson á mínum ljóðum, Louise les úr nýju ljóðabókinni sinni. Þetta verður stuð!

Anslagstavla i bibblan






Kommentarer

Populära inlägg i den här bloggen

Ljótar ljósmyndir

Í krummaskuðinu Krummaborg er gamalt leikhús sem á sér langa sögu. Það stendur við götu sem heitir Horní og er um 200 metra frá aðaltorginu þar sem ég er stödd núna. Í leikhúsinu er kaffihús/bar, eina slíka lókalið ég hef komið inn á í Tékklandi þar sem ekki má reykja. Anddyri leikhússins minnir mig pínulítið á gamla Nýja bíó eða jafnvel Hafnarfjarðarbíó (sem var eitt fallegasta bíó Íslands - en auðvitað var það eyðilagt), það er einhver svoleiðis stemning þarna. Kaffihúsið á neðstu hæð er skemmtilega gamaldags og ekkert of fínt, mismunandi ljósakrónur og lampar og þjónustustúlkan var hressileg. Mér leið samt dálítið eins og á kaffistofu sagnfræðinga við Háskóla Íslands þarna inni í gærkvöldi. Á svæðinu voru nefnilega tólf karlar og ein kona (ég). Já og skömmu síðar bættist þrettándi karlinn í hópinn.

Kannski hanga tékkneskar konur lítið á kaffihúsum og börum en þegar ég fór á klósettið datt mér í hug önnur skýring á fjarveru þeirra. Í anddyri leikhússins er nefnilega hörmulega ósmek…