Fortsätt till huvudinnehåll

Hlemmur

Ég held ekki að ég sýni dómgreindarleysi varðandi eigin persónu þó að ég haldi því fram að ég sé sjaldan utan við mig. Ég er ekki vön því að týna hlutum og gleyma, fara í öfug föt, koma of seint eða ruglast á dóti. En í morgun tókst mér samt að bursta tennurnar með andlitskremi úr túpu sem var keypt í sænsku apóteki um daginn. Ég var búin að bursta duglega í svona tíu sekúndur þegar ég fann beiskt krembragðið. Oj!

Ég er ekki meðlimur í Costco svo ekki fer ég þangað í bili. Hins vegar fór ég áðan í pólsku búðina á Hlemmi og keypti pipar. Það er svolítið erfitt að versla þar vegna þess að allt er merkt á pólsku, en ég get nú ráðið í ýmislegt. Þar fæst líka brauð sem heitir chleb. Og talandi um Hlemm þá er spurning hvort mögulegt ofmat á fjölda túrista verði til þess að hótelið sem verið er að ljúka við, ásamt fjölda annarra hótela í grenndinni, muni kannski standa hálftómt. Ég hef reyndar litla trú á því, og fjölgi túristum ekki eins og kanínum verður örugglega hægðarleikur að breyta hótelunum í huggulegar íbúðir, ekki veitir af. Annars fíla ég ferðamenn og Hlemm og hlakka til þegar Mathöllin í gömlu skiptistöðinni verður opnuð. Ég sé það samt ekki alveg vera að gerast. Ég kíkti auðvitað inn áðan, eins og ég geri gjarna þegar framkvæmdir vekja áhuga minn, og þetta er allt í rúst.

Það er leikur einn að mæta í leikfimi í Garðabæ eldsnemma á morgnana. Á þessum tíma árs er (of) erfitt að sofa og ég vakna gjarna klukkan fimm og fer á fætur klukkan sex og elda hafragraut. Það væri samt betra ef leikfimin væri nær, mér leiðist að aka bíl og það er flest slæmt við einkabíla. Það væri fullkomið ef einhver myndi opna leikfimisstað á Hlemmi.

Hótel á Hlemmi og það sést smávegis í hornið á Utanríkisráðuneytinu, sem lítur út eins og bygging í amerískum þáttum frá síðust öld, kannski Matlock. Í efra horninu hægra megin sést örlítið í þakskegg á húsinu þar sem Háskóli Íslands rekur spilavíti. Þá starfsemi ætti að stöðva og nýta húsnæðið undir eitthvað annað og gáfulegra. Svo þarf að þrengja meira að einkabílnum á Hlemmi

Kommentarer

Populära inlägg i den här bloggen

Ljótar ljósmyndir

Í krummaskuðinu Krummaborg er gamalt leikhús sem á sér langa sögu. Það stendur við götu sem heitir Horní og er um 200 metra frá aðaltorginu þar sem ég er stödd núna. Í leikhúsinu er kaffihús/bar, eina slíka lókalið ég hef komið inn á í Tékklandi þar sem ekki má reykja. Anddyri leikhússins minnir mig pínulítið á gamla Nýja bíó eða jafnvel Hafnarfjarðarbíó (sem var eitt fallegasta bíó Íslands - en auðvitað var það eyðilagt), það er einhver svoleiðis stemning þarna. Kaffihúsið á neðstu hæð er skemmtilega gamaldags og ekkert of fínt, mismunandi ljósakrónur og lampar og þjónustustúlkan var hressileg. Mér leið samt dálítið eins og á kaffistofu sagnfræðinga við Háskóla Íslands þarna inni í gærkvöldi. Á svæðinu voru nefnilega tólf karlar og ein kona (ég). Já og skömmu síðar bættist þrettándi karlinn í hópinn.

Kannski hanga tékkneskar konur lítið á kaffihúsum og börum en þegar ég fór á klósettið datt mér í hug önnur skýring á fjarveru þeirra. Í anddyri leikhússins er nefnilega hörmulega ósmek…