Fortsätt till huvudinnehåll

Mårrans!


Í síðustu viku fór ég til Vestmannaeyja og eftir nokkra daga er Akureyrarferð á döfinni og eftir það Danmerkurferð. Þessa vikuna er ég í Reykjavík að rækta með mér hefðbundið skammdegisþunglyndi og eyða peningum í eitthvað sem ég held að geti fært mér slatta af hamingju. Ég hef samt ekki keypt margar bækur, bara eina ljóðabók sem ég á eftir að lesa, en titillinn lýsir lífi mínu að vissu leyti ágætlega, Ég lagði mig aftur. Ég hef samt lesið nokkrar nýjar og ágætar bækur en mig vantar eiginlega ævisögur, það eru nokkrar að koma út þessa dagana sem mig langar að lesa. Annars er starf þessarar viku, verkefni sem mætti alveg ganga hraðar, að þýða bók um múmínálfa. Það er auðvitað varla hægt að hugsa sér skemmtilegra verkefni svo ég má teljast óskabarn gæfunnar hvað það varðar. Í morgun velti ég því fyrir mér hvort fólk sem safnar múmínálfabollum hafi lesið bækurnar og spáð í Morrann. Vangavelturnar komu til af því að ég las grein um Morrann í útlensku blaði. Þar vék greinarhöfundur að því að hún hefði hlustað á pallborðsumræður þar sem einn þátttakenda sagðist fyrst hafa lesið Múmínálfabækurnar á finnsku og þar sem finnska hefur ekki kynbundin fornöfn hefði viðkomandi ekki áttað sig á því að Morrinn er í raun kvenkyns. Við sem höfum lesið þýðingar Steinunnar Briem á verkum Tove Jansson vitum auðvitað að Morrinn er karlkyns í íslenskum Múmínálfaheimi, hefur það einhverja þýðingu og breytir það einhverju? Ég á eftir að velta því betur fyrir mér.

DN slær upp fréttum af því að Arnault fái
ekki framar að koma í veislur
og að orðan verði tekin af honum.


Að öðru og hættulegra skrímsli: Frá Svíþjóð berast fréttir af því að loksins hafi konur stigið fram og sagt frá því hvernig þungavigtarmaður í heimi sænsku kúltúrelítunnar, maður sem hefur náin tengsl við sænsku akademíuna og aðgang að íbúðum á vegum þess batterís í Stokkhólmi og París, hefur áreitt, misnotað, nauðgað og hótað ungum stúlkum í áratugi. Hann hefur gert konum það ljóst að ef þær þýðist hann ekki eða séu með múður þegar hann kýs að troða typpinu á sér svo langt ofan í kok á þeim að þær gubba, þá muni hann sjá til þess að þær komist ekki í framhaldsnám, verk þeirra verði ekki gefin út, þær muni ekki fá styrki sem þær sækja um og að þær eigi ekki séns í að gera það sem hugur þeirra stendur til. Ég tók viðtal við eiginkonu og samstarfsmann þessa manns í Norræna húsinu fyrir skömmu, hún er meðlimur sænsku akademíunnar og ljóðskáld.

Ekki hefur þetta allt farið dult, fólk hefur beinlínis horft á manninn níðast á kvenfólki opinberlega. Blaðamenn flettu ofan af honum fyrir tuttugu árum og höfðu samband við hina og þessa og fyrir áratug kom út bók um subbuskap í menningarkreðsum Svía þar sem hann er afhjúpaður. En fólk hefur litið undan, varið glæpamanninn og hengt á hann orðu, þannig virkar þetta.

Nú er komið að Söru Danius og lofta út, hún hefur ráðið lögfræðing í málið sem verður vonandi rannsakað ofan í kjölinn og menn látnir svara til saka. Það er aukafundur í sænsku akademíunni í dag.

Þegar allt hefur verið sagt
þegar vandamál heimsins eru
vegin metin og útkljáð
þegar augu hafa mæst
og hendur verið þrýstar
í alvöru augnabliksins
- kemur alltaf einhver kona
að taka af borðinu
sópa gólfið og opna gluggana
til að hleypa vindlareyknum út.

Það bregst ekki.

Kommentarer

Populära inlägg i den här bloggen

Ævintýrasirkusinn

Auðvitað er ég blinduð af eigin fordómum. Á meðan ég gekk um Åmål síðdegis í dag, eftir langan vinnudag við skrifborðið, hugsaði ég með mér að hér í þessum rólega bæ gerist örugglega aldrei nein ævintýri. Mér fannst þessi staður hljóta að vera merktur einhverjum ægilega tragískum hversdagsleika. En það var auðvitað eins og við manninn mælt; ég gekk inn í bók eftir Enid Blyton. Þegar ég kom rétt út fyrir miðbæinn, niður að vatninu, kom í ljós að Cirkus Brazil Jack er mættur í þorpið. Bæjarbúar þustu að og biðröð hafði myndast við miðasöluvagninn. Auðvitað gat forvitna konan ekki stillt sig um að læðast um svæðið og smella af nokkrum myndum. Ég batt að sjálfsögðu vonir við að sjá skeggjuðu konuna, fíl sem gengur á tveimur fótum, apa sem skilur mannamál og léttfulla spákonu með stóra eyrnalokka, skuplu og kristalskúlu, en þau voru örugglega öll inni í vögnunum að leggja sig. Sömuleiðis konan sem getur brotið sig saman og troðið sér ofan í skókassa og síamstvíburarnir. Hins vegar sá ég þr…

Næstsíðasti dagurinn í Åmål

Líður að lokum dvalarinnar í menningarhúsinu bænum við Vänern. Búið að panta lestarferð suður á bóginn á fimmtudag og ég verð á Íslandi í næstu viku. Þar bíða beð sem þarf að róta í og safnhaugur sem þarf að snúa á hvolf. Veðrið hefur verið frekar ömurlegt allan mánuðinn hér í Svíþjóð; kalt, rigning, haglél, slydda og rok. Ekki hefur strandlíf og drykkja á sólpöllum tafið mig frá vinnu, enda hefur mér orðið mikið úr verki, ég hef bæði lesið og skrifað og líka andað djúpt og hugsað.

Erla er ekki neitt sérlega iðin við bloggið, en ég bind vonir við að senn skrifi hún eitthvað. Ef þið vitið um íslensk blogg sem ég ætti að lesa þá má láta mig vita.

Nokkur önnur blogg  sem ég les:
Ráðlagður jazzkammtur
Kaktusinn
Bragi Ólafsson
Fjallabaksleiðin