Fortsätt till huvudinnehåll

Kaupmannahöfn

Í annað skipti á þessu ári er ég stödd í borginni við Eyrarsund. Ég er í miklu hipsteragettói á Norðurbrú. Hér er fólkið fagurt, kaffið með jurtamjólkinni gott og baðherbergin endurnýjuð. En fólk reykir samt enn á börum og svölum og í gær gekk ég í gegnum grasreykingaský, það minnti mig nú örlítið á miðbik Laugavegar. Það er reyndar eitthvað um það að fólk sé skotið hér í grenndinni, ég nenni samt ekki að vera stressuð og í skotheldu vesti, held líka að í bili sé búið að semja um vopnahlé við eiturlyfjarússaða og byssuóða unglinga í tilvistarkreppu.

Íbúðina fann ég á airbnb og hún er alveg dásamleg, með svölum sem snúa inn í garð og full af vínylplötum og ljóðabókum. Á ísskápnum er ástarbréf og það er svo fallega orðað að þegar ég las það (auðvitað má lesa bréf sem hanga framan á ísskápum) hefði ég tárast smá væri ég ekki svellkaldur nagli með hjarta úr steini. Skrifarinn fær næstum óþægilega öran púls við að hugsa um íbúðareigandann og viðkomandi elskar hvern einasta sentimetra af óviðjafnanlegum líkama hennar. Það var líka heimilislegt og gott að rekast á silfurskottu á fína baðinu með gólfhitalögninni, mér finnst ekkert að því að láta silfurskotturnar syngja fyrir mig.

Nú eru jólabækurnar líklega allar komnar út og metsölulistarnir ruslast upp. Í gær barst mér einn slíkur og þar kom í ljós, og það gerði mig dapra, að af tíu söluhæstu ljóðabókunum þessa dagana er engin eftir konu. Einhverjum finnst ég örugglega með óþolandi hausatalningaráráttu, en mér er sko skítsama um þá skoðun. Já og gott ef Gagn og gaman er ekki líka á metsölulista. Hvað er eiginlega að frétta af bókaþjóðinni? gæti einhverjum dottið í hug að spyrja sig.

Kommentarer