Fortsätt till huvudinnehåll

Eitthvað pínulítið um gagnrýni

Stundum les ég eða heyri að þeir sem tjái sig um bókmenntir fái oft yfir sig ægilegar gusur frá óhressum höfundum eða útgefendum. Þetta hef ég aldrei upplifað persónulega þrátt fyrir að hafa skrifað og spjallað um bókmenntir á ýmsum stöðum. Einu sinni skrifaði ég á fjölmiðil (sem nú er dauður) eitthvað í áttina að því að kafli í ákveðinni, þá nýrri, bók hlyti að vera leiðinlegasti kafli gjörvallrar íslenskrar bókmenntasögu, en enginn sendi mér skammarpóst hvað þá kúk í poka. Í mesta lagi hefur einhver hent mér út af facebook-vinalistanum og það er nú bara hressandi. En ég man að höfundur þakkaði mér einu sinni persónulega fyrir skrif um bók eftir sig. Það gerðist í gamla Blómavali við Sigtún. Viðkomandi höfundur, sem er nýbúinn að gefa út ljóðabók, skrifar á þessa síðu. Ég tek það samt fram að ég hef aldrei þurft að gefa bókum stjörnur. Þegar ég skrifaði gagnrýni fyrir Morgunblaðið, það var sennilega fyrir áratug, var stjörnugjöf ekki enn orðin regla.

Fyrir nokkrum árum hætti Páll Baldvin Baldvinsson að starfa sem gagnrýnandi og skrifaði þá opið bréf sem ég finn ekki. Þar sagði hann (minnir mig) eitthvað í þá áttina að íslenskir fjölmiðlar ættu að taka meðvitaða ákvörðun um að forsmá ekki menningarumfjöllun og að það væri slæmt að bókmenntaumfjöllun fengi sífellt minna rými, færri orð væru skrifuð um hverja bók og margar bækur fengju enga umfjöllun. Gagnrýnendur fengju líka bara nokkra daga til að lesa og fjalla um doðranta sem höfundar hefðu unnið að í mörg ár. Kannski mínútu í Kiljunni eða 350 orð í blaði. En ég finn ekki grein PBB, ég fann bara þetta með því að gúggla.


En hvers vegna er ég að spá í þetta? Jú, jú, jólabókaflóðið virkar eins og bensín á eld þorsta míns eftir bókmenntaumræðu, þeirri græðgi er bara alls ekki nógu vel svalað nú um stundir. Svo rakst ég á grein eftir einhvern þokkalega fúlan sænskan karl í fyrradag, hún er hér, þar sem kemur fram að gagnrýni í sænskum og norskum blöðum hefur styst um helming undanfarin ár og auk þess finnst höfundinum að hálfgerðar sjoppubókmenntir (hann notar auðvitað ekki það orð) fái mikið rými á kostnað annarra og skárri bókmennta. Það væri mjög gaman ef einhver myndi gera könnun á umfangi íslenskrar bókmenntagagnrýni (ég nota alltaf þetta orð, gagnrýni, mér finnst bókadómar eitthvað svo ljótt orð) í íslenskum fjölmiðlum í dag miðað við fyrir til dæmis 10-20 árum. Eru engin námskeið í félagslegum bókmenntum kennd úti í Háskóla? Þetta er upplagt ritgerðarverkefni.

Nú er orðið bjart svo ég ætla að fara út í Sundhöll og synda og ímynda mér að ég sé að endurfæðast. Nýja sundlaugin er uppáhaldsstaðurinn minn í Reykjavík þessa dagana og hún er bara í um það bil þriggja mínútna göngufæri.

Kommentarer

Populära inlägg i den här bloggen

Ævintýrasirkusinn

Auðvitað er ég blinduð af eigin fordómum. Á meðan ég gekk um Åmål síðdegis í dag, eftir langan vinnudag við skrifborðið, hugsaði ég með mér að hér í þessum rólega bæ gerist örugglega aldrei nein ævintýri. Mér fannst þessi staður hljóta að vera merktur einhverjum ægilega tragískum hversdagsleika. En það var auðvitað eins og við manninn mælt; ég gekk inn í bók eftir Enid Blyton. Þegar ég kom rétt út fyrir miðbæinn, niður að vatninu, kom í ljós að Cirkus Brazil Jack er mættur í þorpið. Bæjarbúar þustu að og biðröð hafði myndast við miðasöluvagninn. Auðvitað gat forvitna konan ekki stillt sig um að læðast um svæðið og smella af nokkrum myndum. Ég batt að sjálfsögðu vonir við að sjá skeggjuðu konuna, fíl sem gengur á tveimur fótum, apa sem skilur mannamál og léttfulla spákonu með stóra eyrnalokka, skuplu og kristalskúlu, en þau voru örugglega öll inni í vögnunum að leggja sig. Sömuleiðis konan sem getur brotið sig saman og troðið sér ofan í skókassa og síamstvíburarnir. Hins vegar sá ég þr…

Næstsíðasti dagurinn í Åmål

Líður að lokum dvalarinnar í menningarhúsinu bænum við Vänern. Búið að panta lestarferð suður á bóginn á fimmtudag og ég verð á Íslandi í næstu viku. Þar bíða beð sem þarf að róta í og safnhaugur sem þarf að snúa á hvolf. Veðrið hefur verið frekar ömurlegt allan mánuðinn hér í Svíþjóð; kalt, rigning, haglél, slydda og rok. Ekki hefur strandlíf og drykkja á sólpöllum tafið mig frá vinnu, enda hefur mér orðið mikið úr verki, ég hef bæði lesið og skrifað og líka andað djúpt og hugsað.

Erla er ekki neitt sérlega iðin við bloggið, en ég bind vonir við að senn skrifi hún eitthvað. Ef þið vitið um íslensk blogg sem ég ætti að lesa þá má láta mig vita.

Nokkur önnur blogg  sem ég les:
Ráðlagður jazzkammtur
Kaktusinn
Bragi Ólafsson
Fjallabaksleiðin